Göç etmek, sadece bir uçak bileti alıp başka bir coğrafyada uyanmak değildir. William Bridges’in ifadesiyle, “Değişim dışsaldır, geçiş ise içseldir.”
Göç sürecimde dayanıklılığımı asıl test eden şey, yeni ülkenin bürokrasisi değil, kendi içimdeki bu geçiş süreci oldu. Peki, profesyonel koçluk öğretileri bu sancılı süreçte bana nasıl bir can simidi oldu? Biraz bundan bahsetmek istiyorum;
Bitişi Onurlandırmak: “Gitmene İzin Veriyorum”
Bridges’e göre her geçiş bir sonla başlıyor. İşte tam da bu noktada, göçte dayanıklılık da neleri geride bıraktığımızı net bir şekilde tanımlamakla başlıyor. Koçluk, bu tanımlama aşamasında “neyi geride bıraktığımı kendime ”
sorma cesareti verdi.
Koçluktaki gelecek vizyonu oluşturma bakış açısı,
Eski kimliğimi, kariyerimi, sosyal çevremi, alışkanlıklarımı bir yük olarak taşımak yerine, onları ileride kullanmak üzere birer deneyim olarak heybeme koymamı sağladı. Yeni hayatımdaki anlamlarını, değerlerini fark etmem için yolumu aydınlattı.
Eskinin bittiği ama yeninin henüz oluşmadığı o “araftaki” dönem, benim için göçün en zorlu evresiydi. “Zihnim önce bu boşluktan korktu ! “ Ve sonrasında bir kez daha yardıma koçluk öğretilerini çağırdı.
Kendimi koçluktaki “Güçlü Soruları ” sorarken buldum.
- Şu an kendim hakkında ne öğreniyorum?
- Bu boşluk bana hangi yeni kapıları açabilir?
- Yeni hayatıma neleri davet ediyorum? Ve daha bir çok soru….
Bu yeni yaşama yönelik panikleme halimi bir an da merak duygusuna dönüştürdü.
“Belirsizliği kabul ve dayanıklılık” süreci devreye girdi.
Bu aşamada yaşadığım kafa karışıklığını bir “yetersizlik”, ”başarısızlık “değil, bir “yeniden yapılanma” süreci olarak görmek, psikolojik dayanıklılığımı arttırmama çok destek oldu.
Değerlerle Hizalanmak
Yeni bir başlangıç, sadece yeni bir iş bulmak değildi; yeni dünyada “kim” olmak istediğime” karar vermekti ve bu aşamada hızlı bir yardım çağrısı ile koçluk öğretileri imdat çağrıma yetişti ve beni “Temel Değerlerim” ile buluşturdu. Bu buluşmada şunu fark ettim eğer göç ettiğiniz yerde değerleriniz, örneğin; özgürlük, başarı, aidiyet karşılık bulmuyorsa, hayata entegrasyon sahte kalıyor.
“Büyük hedefler yerine, koçluktaki eylem planlama prensibiyle günlük, küçük başarılar inşa etmek.”
Bu farkındalık ile hayata uyuma büyük hedefler yerine, küçük başarılar inşa etmekle başladım , yerel dilde bir sipariş vermek, her sabah mahallenin kahvesinde bir kahve içmek, yerel gazeteleri okumak, küçük yerel gruplar ile sahilde spor yapmak gibi…..
“Göç süreci artık benim hayatımda bir dönüşüm fırsatı”
Koçluk öğretileri bu süreçte bana sadece ayakta kalmayı değil, bu güçlü değişimin içinden daha bilge, daha esnek ve daha güçlü bir “ben” ile çıkmayı öğretti.
Bu dönüşüm hikayesini düşününce çok sevdiğim bir söz kulağımda tekrar yankılandı;
“Köklerinden sökülen bir ağaç, başka bir toprakta daha derin kök salabilir, yeter ki geçişin mevsimlerine saygı duysun”.
Yazan : Sezen Kasap Soykut / Profesyonel Erickson Koçu
